آقا

باز روزها و سالها یک به یک از پس هم رفتند و دوباره ماه تو آمد، ماه زیبا و قشنگت، که حلاوت و شیرینی آن را اگر کسی برای یک بار بچشد هرگز نمی تواند ان را با هر چه در این عالم باشد عوض کند، ماهی که در آن سوگوارانت گرد هم جمع می شوند و با هم به عزای تو می نشینند.

ای امام حسین(ع)این ماه ماهی است که برای دیگران حزن و اندوه است و برای ما راحتی روح، ماهی که برای غیر اهلش سیاهی است و برای ما نور، ماهی که سراسر خیر است و برکت است و سرور. آری درست است برای شیعیانت این ماه، ماه برکت است و سرور است چون که جدت به مادرتان گفته که:" فاطمه جان، روز قیامت هر چشمی گریان است، مگر چشمی که در مصیبت و عزای حسین گریسته باشد، که آن چشم در قیامت خندان است و به نعمت های بهشتی مژده داده می شود."

پس در پس گریه ما بهشت جاویدان است. گریه و اشک ما برای انسان های بدبختی هست که تاریک ترین صفحه تاریخ را رقم زدند، گریه ما برای آمرزش ماست، گریه ما برای تقرب ماست به شما، گریه ما برای زنده نگه داشتن آن حادثه است، گریه ما برای این است که ما انسانها یادمان باشد که روزی مردمی پست به خاطر دنیا طلبی با امام زمانشان چه کردند؟ گریه ما برای ماندن در راه شماست، گریه ما .....

ای امام حسین (ع) سالها پیش درست چندسال بعد از رحلت جانسوز جدش نبی خاتم حضرت محمدبن عبدالله(ص) مردمی که روزگار علی بن ابیطالب (ع) را درک کرده بودند، به شما (ع) نامه نوشتند و از شما دعوت کردند تا به کوفه بیاید، شما نیز بنا بر وظیفه دینی ندای آنان را پاسخ گفتید و به کوفه رفتید. اما کوفیان با شما چه کردند؟ کوفه ای که بعدها در تاریخ جز بدی از آن نماند، کوفه ای که جز ناجوانمردی در ذهن تاریخ باقی نگذاشت، کوفه ای که لعن و نفرین ابدی از آن چیزی نمانده است.

آری شما  و یارنتان به ظاهر در آن روز شهید شدید و زن و فرزندانتان هم به اسیری رفتند. اما حق هرگز ازبین نمی روند و اگر چند صباحی هم پشت ابر رود روزی بیرون خواهد آمد و امروز همان روز است، روزی را که خون به نا حق ریخته شما و یاران با وفایتان در کالبد بی روح بشری به حرکت در آمده است و بشر خفته در خواب غفلت را به تحرک وا داشته است، بشری که در حال انحطاط و کج روی بود را خون شما به مسیر حق رهنمون کرده است. و مقدمه ی این جنبش به حق بشری را می توان انقلاب اسلامی ایران نامید، انقلابی را که بذر آن  درون روضه های شما کاشتند و با اشک ها و گریه های سوگواران شما آبیاری کردند و با رشادت جوانان این مرز و بوم آن را پروراندند و امروز به حمد الله درختی استوار تحویل جامعه دادند. انقلابی را که معمار کبیر آن جز در روضه های شما برای دیگران حتی فرزندش هم اشک نریخته است. و امروز به الگویی مناسب برای دیگر جوامع اسلامی تبدیل شده است که می توان بیداری اسلامی امروز را ادامه همان خون شما دانست که در این روزهای اخیر به پیروزی مردم غزه بر اسراییل انجامیده است. که همه این موارد را می توان مصداق کلام امام خمینی (ره) دانست که فرمودند: محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته، و آنچه را که مقام معظم رهبری بارها برآن تاکید دارند که: عاشورایک حادثه نیست، بلکه یک فرهنگ است.

ای امام حسین(ع)  مردم کوفه در روز عاشورا تاریک ترین صفحه تاریخ را در دشت کربلا رقم زدند و باعث شدند که تاریخ تا ابد وقتی که به این زمان می رسد از خجالت نداند چه کند؟ و زمان از رسیدن به روز عاشورا شرمسار باشد، اما چه می توان کرد که دیگر تاریخ برگشت پذیر نیست و هرگز نمی توان این صفحه ننگ را از دامان تاریخ بشری پاک کرد.

اما یک کار را می توان کرد و آن  هم اینکه از تاریخ درس عبرت بگیریم و آنچه کوفیان کردند را انجام ندهیم. درس عبرت ما از تاریخ در دو نکته خلاصه می شو اول اینکه همیشه بدانیم که امام را منتظرانش به شهادت رساندند و همان کوفیان که به امام نامه نوشتند و منتظر آن حضرت بودند، همان ها بودند که در مقابل امام زمان ایستادند و در آخر وی را شهید کردند. درس عبرت آموز دیگر برای ما از تاریخ کربلا این است که بدانیم تا زمانی که حسین (ع) نیامد ولی امر ما مسلم است، و از وی باید حمایت کنیم، و تکلیف امروز ما حمایت و پشتیبانی از نائب امام زمانمان است که خدای نکرده نشود ما هم مثل کوفیان به سفیر و نماینده امام جفا کنیم و وی را تنها بگذاریم.