آقا

قرن ها از آن روز تلخ می گذرد. روز تلخی که برای ابد لکه ننگی شد بر دامن بشریت، که انسان و انسانیت را در آن ساعات به بدترین مقام تنزل داد. و اگر نبودند آن 72 یار باوفا معلوم نبود که دیگر چه می شد. در آن روز سرنوشت ساز عده ای پاک باز در مقابل سیل جمعیتی که دنیازده شده بودند و بطونهاشان از حرام پر شده بود مردانه ایستادند و نام انسان را از سقوط حتمی نجات دادند.

آن روز با همه بدی ها و خوبی ها، با همه دردها و رنج ها، با همه بی مهری ها و جفا ها گذشت. امروز قرن هاست که از آن روزگاران می گذرد. امروز هم امام زمان (عج) ندای هل من ناصر را سر می دهد. اما آیا کسی هست که پاسخ او را بدهد؟ اما آیا کسی هست که به او لبیک بگوید؟

اگر کسی به ندای او لبیک نگوید و در سپاه و لشگریان او نباشد، در سپاه مقابل است و هر چه و هر کجا هست، با حق نیست. و حق را در زمانی که نیاز به کمک داشت یاری رسان نبوده است، و سپاه حق و امام زمانش را تنها گذاشته است و در حق او جفا کرده است.

خدایا، کجاییم؟ و به کجا می رویم؟ و زیر علم چه کسی سینه می زنیم؟ خدایا زندگی در این دوران بسیار سخت است، و داشتن دین در بین این هجمه ها بسیار مشکل، و نگهداری از طرف ما خیلی مشکل تر. الهی پناهی جز تو نداریم، و ملجا و پناهگاهی جز تو نمی شناسیم. خدای من ما را در نگهداری دینمان و در بقای بر حب اهل بیت یاری رسان. چون تاریخ پر است از "حر ها" و پر است از عاقبت به شرهایی که تا آخرین روز بهشتی بودند و در آخرین لحظه و در اثر یک غفلت همه چیز را برباد دادند. خدایا حال و آینده ما را دریاب.